در وفاق و همسویی همیشه پیشگام بود. اقدام او برای تشکیل حزب وحدت و اتحاد احزاب شیعی درسال ۱۳۶۸به هیچکسی پوشیده نیست. این اقدام اگرچه با موانعی همراه بود و به نتیجه مطلوب نرسید. ولی یک اقدام خیرخواهانه، ایثارگرانه و یک آزمون بزرگ بود. با جامعه اهلسنت افغانستان، بیش از هر عالم و روحانی شیعه در ارتباط نزدیک بود و سیمینارهای بزرگ تقریب مذاهب را براه انداخت. جریان تقریب مذاهب که به ابتکار ابوجهاد طراحی و به راه افتاد، از مرزهای افغانستان فرارفت و به یک جریان مشعشع فراوطنی تبدیل شد. ایران، پاکستان، مصر، سوریه و اندونزی را نیز دربرگرفت که بعدها ایشان میزبان علمای بزرگ شیعه و سنی از کشورهای مختلف جهان اسلام در کابل بود و آن تلاشها، سنگ بنای اخوتی شد که تا هنوز پایدار است. نمونههایی از کارهای خیریه و امدادرسانیهای او به فقراء و مستمندان، تاسیس بنیاد پیامبر اعظم(ص) است که تا امروز، مصدر خیر و خوبیهای فراوان بوده است. امید راه و رسم هادی، هادی که هدایتگری و رهبری درست است، همچنان ادامه یابد و شمع افروخته او همیشه فروزان بماند. درود میفرستم به روح ملکوتی آن عزیز فرزانه که در رهبری درست و باورهای شخصیِ من نیز نقش یک معمار بیآزار را داشت. درود و هزاران درود خداوند بر او باد.
سیدمحمدیوسف مبارز یکاولنگی
فرمانده جهادی