بیوگرافی حیات‌الله بلال؛ از مجاهدین اسبق.
حیات‌الله بلال، فرزند محمد‌عسی، یکی از مجاهدین اسبق و از چهره‌های گمنام که در دوران جهاد علیه ارتش سرخ شوروی، در صفوف رزمندگان اسلام حضور یافت و در کنار فرماندهان و همرزمان خود، سال‌های پرمشقت مبارزه را تجربه کرد.
حیات‌الله بلال در ماه حمل سال ۱۳۴۳هجری خورشیدی در ولسوالی حصه دوم بهسود، ولایت میدان وردک، در یک خانواده مؤمن و دین‌دوست چشم به جهان گشود. زادگاه او، حصه دوم بهسود، منطقه‌ای بود که در طول تاریخ معاصر افغانستان، همواره از کانون‌های مهم دفاع از دین، ناموس و وطن به شمار می‌رفت. رشد در چنین محیطی، از همان آغاز کودکی، روحیه، ساده‌زیستی و پایبندی به ارزش‌های دینی را در وجود او نهادینه کرد.
بلال دوران کودکی خود را در زادگاهش سپری کرد. همچون بسیاری از کودکان روستاهای افغانستان، زندگی او با سادگی، کار و تلاش، و پیوند با مسجد و منطقه همراه بود. او فراگیری قرآن کریم و احکام دینی را نزد ملا امام مسجد محله خود آغاز نمود. این آموزش‌های ابتدایی، بنیان فکری و اعتقادی او را شکل داد و زمینه‌ای شد تا در سال‌های بعد، با انگیزه دینی و ایمانی، راه جهاد را انتخاب کند.
با ورود ارتش سرخ شوروی به افغانستان و آغاز تجاوز و اشغال، حیات‌الله بلال در سن نوجوانی قرار داشت. اما همانند هزاران جوان غیور دیگر این سرزمین، سکوت را جایز ندانست و اسلحه به دست گرفت و به صفوف مجاهدین پیوست. او با ایمان به دفاع از دین، وطن و ناموس، وارد میدان مبارزه شد و در کنار سایر رزمندگان اسلام، علیه اشغالگران و نظام دست‌نشانده کمونیستی ایستاد.
حیات‌الله بلال در پایگاه امام سجاد(ع) حضور فعال داشت. این پایگاه، یکی از مراکز جهادی منطقه بود که در آن، مجاهدین سازمان‌دهی می‌شدند و برای انجام عملیات و دفاع از مناطق آزادشده آماده می‌گشتند. بلال در این پایگاه، نه‌تنها به عنوان یک رزمنده عادی، بلکه به عنوان فردی فعال، وظیفه‌شناس و مورد اعتماد شناخته می‌شد.
یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های حیات‌الله بلال در دوران جهاد، انتصاب او به عنوان یاور شهید غلام عباس پایدار بود. او به دلیل لیاقت، استعداد، تعهد و شایستگی به این سمت انتخاب شد. این مسئولیت نشان می‌داد که فرماندهان جهاد به او اعتماد کامل داشتند و او را فردی قابل اتکا می‌دانستند.
در این نقش، بلال در تمامی جبهات و سفرها، همراه و هم‌گام شهید غلام عباس پایدار بود. او در جلسات، مأموریت‌ها، تحرکات جهادی و سفرهای مختلف، در کنار این فرمانده شهید حضور داشت و وظایف محول‌شده را با دقت و امانت‌داری انجام می‌داد. این همراهی مستمر، او را به یکی از نزدیک‌ترین افراد به فرمانده تبدیل کرده بود.
از حیات‌الله بلال به عنوان شخصی شجاع، نترس و شوخ‌طبع یاد شده است. او در جبهات جنگ، همواره با چهره‌ای خندان و خوش‌مزاج حاضر می‌شد. در شرایطی که جنگ، مرگ، سختی و فشار روحی، فضای جبهه را سنگین می‌کرد، روحیه شاد و خوش‌مزاجی او باعث می‌شد که همرزمانش اندکی از فشار روانی جنگ فاصله بگیرند و امید و نشاط خود را حفظ کنند.
همین ویژگی‌ها سبب شده بود که او در میان همرزمانش به چهره‌ای محبوب و دوست‌داشتنی تبدیل شود. شجاعت او در میدان، خوش‌رویی او در جمع رزمندگان، و وفاداری‌اش به فرماندهان و همرزمان، از او یک مجاهد بااخلاق و قابل احترام ساخته بود.
حیات‌الله بلال تا زمان پیروزی مجاهدین و فتح کابل، در کنار سایر رزمندگان اسلام به مبارزه ادامه داد. او در طول این سال‌ها، فراز و نشیب‌های بسیاری را تجربه کرد؛ از عملیات‌های سخت و درگیری‌های خونین گرفته تا از دست دادن همرزمان و فرماندهان. اما هیچ‌گاه از راهی که انتخاب کرده بود، عقب‌نشینی نکرد و تا رسیدن به پیروزی، در صف مجاهدین باقی ماند.
اکنون آقای حیات‌الله بلال مصروف کارهای شخصی خود است و زندگی عادی را در کنار خانواده خویش سپری می‌کند. او یکی از یادگاران دوران جهاد است؛ دورانی که جوانانی مانند او با ایمان، شجاعت و فداکاری، در برابر اشغال خارجی ایستادند و صفحه‌ای زرین در تاریخ معاصر افغانستان رقم زدند.
برای آقای بلال از خداوند متعال طول عمر و توفیقات مزید خواهانیم.