جملهیی است که میگویند:«انقلابی بودن مهم نیست، انقلابی ماندن مهم است». خیلی از کسانی را دیدیم که انقلابی بوده ولی وقتی به قدرت رسیده، چنان به ضد انقلاب تبدیل شده و فساد، جمع کردن خویش و قوم و سرمایه راه انداخته است. اما آقای هادی از این جمله افراد نبود. آقای هادی اگر در قدرت بود، متواضع بود، اگر در قدرت نبود بازهم متواضع بود«گر به قدرت برسی مست نشویی مردی- گر به ذلت برسی پست نشویی مردی» من در هر دو حالت آقای هادی را دیدیم. در دورانهای اول جهاد هر دو تایی مان عده و عدهی نداشتیم، هردو مجاهد بودیم، هردو در سنگر بودیم. در او دوران آقای هادی را دیده بودم و در دورانهای که آقای هادی وزیر بود باز دیده بودم. من تغییر در رفتار آقای هادی هرگز ندیدم، هیچگاه قدرت او را مست نساخت، هیچ وقت تنهایی و شکست او را پست نساخت، در همه حالتها او یک حالت داشت، حالت بسیار متواضع و دوست داشتنی! میشود به این تعبیر بگویم آقای هادی میخواست در زندگی پُلی باشد که موافق و مخالف از او پُل عبور کنند و به مقصد برسد، یعنی آقای هادی برای خود چیزی نمیخواست، برای مردم خود میخواست، برای جامعه خود میخواست، برای دین خود میخواست، برای آئین و مذهب خود میخواست. محمدعالم امینی پژوهشگر و تحلیلگر ارشد سیاسی


