هردو برادر تعلیمات ابتدایی دینی را در منطقه خویش فرا گرفته و سپس با تغییر اوضاع سیاسی و اجتماعی در منطقه این دو برادر در کار مدد رسانی و همکاری با مستمندان پیش قدم بوده و فعالانه کار نمودند. هاشم خان و ماشین خان از جنگ، خونریزی و برادر کشی بهشدت بیزار بوده و به همین اساس زمانکه در منطقه جنگهای اتفاق افتاد این دو برادر خانه و کاشانه خویش را ترک کرده و راهی ساحه ککرک ولسوالی جغتو گردیدند.
شهید هاشم خان و شهید ماشین خان ارتباط نزدیک با فرماندهان حرکت اسلامی در ولایت غزنی داشته و برای دفاع از عزت و ارزشهای دینی خویش از پایگاه ۲۳ شهید یورش علیهای ارتش سرخ شوروی به مبارزه پرداختند.
شهید هاشم خان و شهید ماشین خان پس از مدتی مبارزه از پایگاه ۲۳ شهید یورش دوباره راهی منطقه آبایی خویش گردید تا جنگ و مناقشه که در آن دیار اتفاق افتاده بود را حل نمایند، اما متاسفانه دشمن در مسیر آنان ساحهای سنگ پخسه، کمین زده و در برج اسد ۱۳۶۴ خورشیدی به شکل بسیار فجیع هردو را یکجا به شهادت رسانید. روحشان شاد و یادشان گرامیباد.
پس از شهادت این دو شهید بزرگوار محمدیاسین عباسی، فرزند ارشد شهید هاشم خان از مهاجرت در کشور ایران برگشته و سرپرستی فامیل پدر و کاکای خویش در دست گرفته و راه آزادگی و آزادی خواهی آنان را ادامه دادند.