بسم الله الرحمن الرحیم
بیست و ششم دلو، یادآور پایان حضور نظامی اتحاد جماهیر شوروی در افغانستان است. رویدادی که پس از نزدیک به یک دهه جنگ، با تصمیم رهبری وقت شوروی بهویژه میخائیل گورباچف عملی شد. این واقعه نشان داد که تحمیل نظم سیاسی از بیرون، حتی با قدرت نظامی گسترده، نمیتواند ثبات پایدار ایجاد کند. خروج نیروهای شوروی، پایان یک مرحله از جنگ بود، اما آغاز مرحلهای دیگر از بیثباتی داخلی شد. امری که ثابت کرد پایان مداخله خارجی، بدون اجماع و ساختار ملی، بهتنهایی ضامن صلح نیست.
درس مهم این روز برای مردم و جریانهای داخلی افغانستان این است که اختلافات داخلی، زمینهساز تداوم بحران و مداخله بیرونی میشود، در حالیکه وحدت سیاسی و ایجاد نظام پاسخگو، تنها راه حفظ استقلال و ثبات است. در سطح بینالمللی نیز این تجربه نشان داد که قدرتهای خارجی، هرچند بتوانند وارد یک کشور شوند، اما حفظ حضور و دستیابی به اهداف سیاسی بدون مشروعیت داخلی، پرهزینه و ناپایدار خواهد بود.
پس از سیوهفت سال، ۲۶ دلو نه فقط نماد پایان یک اشغال، بلکه یادآور این واقعیت است که آینده افغانستان بیش از هر عامل خارجی، به تصمیم، وحدت و مسئولیتپذیری خود افغانها وابسته است.
رئیس بنیاد پیامبر اعظم(ص)
دکتر سیدحسین هادی