شعار سال بنیاد پیامبر اعظم(ص)
«عبور از قومیت گرایی افراطی و افراط گرایی مذهبی؛ وحدت و علم اندوزی؛ و رشد اقتصادی»

ابوجهاد افغانستان در مبارزه و جهاد علیه دشمنان وطن، تمامی مراحل حساس و دشوار را پشت سر گذاشت

مراسم گرامیداشت دومین سالروز ارتحال ملکوتی روحانی مبارز و مجاهد خستگی‌ناپذیر، اسوه صبر و استقامت، منادی وحدت و اخوت اسلامی، حجت‌الاسلام‌والمسلمین سید محمدهادی هادی «ابوجهاد افغانستان» در شهر قم با حضور گسترده و باشکوه علما، شخصیت‌های علمی، فرهنگی و سیاسی، اساتید برجسته دانشگاه و حوزه علمیه، دانشجویان فعال و علاقه‌مند، و همچنین مردم مؤمن و متدین مهاجر برگزار شد.

در این مراسم، سخنرانان با ایراد سخنانی در ستایش شخصیت آن فقید بزرگ، زندگی پربرکت و مبارزات بی‌وقفه او را برای حاضران تشریح کردند، این برنامه فرصت مناسبی فراهم ساخت تا ابعاد مختلف شخصیتی، اراده استوار و فداکاری‌های بی‌نظیر حجت‌الاسلام‌والمسلمین سید محمدهادی هادی، به‌عنوان شاخص و نماد وحدت اسلامی، به‌صورت جامع بررسی شود.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر علی نجفی، پژوهش‌گر و تاریخ‌نگار در سخنانی ارزشمند و پرمحتوا، با استناد به آیات قرآن کریم و روایات اسلامی، مجاهد واقعی را کسی دانست که نوک سلاحش به‌سوی سینه دشمنان وطن‌اش باشد، نه به‌سوی مسلمانان و هم‌وطنان خودش.

او تأکید کرد که آقای هادی در تمام طول عمر مبارزاتی خود همواره می‌کوشید سلاحش را علیه دشمنان خارجی و پیروان داخلی آنان متمرکز سازد و هرگز سینه هم‌میهنان خود را نشانه نگرفت؛ بلکه هدف او همواره تضعیف و نابودی دشمنانی بود که امنیت و استقلال افغانستان را تهدید می‌کردند.

این پژوهش‌گر ابزار داشت که آقای هادی مجاهدی سرسخت و استوار در برابر دشمنان وطن و دین بود و با مجاهدین و هم‌وطنان خویش همواره با مهربانی، همکاری و همدلی رفتار می‌کرد.

ایشان همچنین اظهار داشت که آقای هادی، در عرصه مبارزه و جهاد علیه کفار و دشمنان وطن، تمامی مراحل حساس و دشوار را پشت سر گذاشت و در تمامی کارزارها و میدان‌های نبرد، حضوری درخشان و مؤثر داشت.

او افزود که ابوجهاد افغانستان در نشستی که با حضور قومندانان مجاهدین برگزار شده بود، به نمایندگی از مجاهدین شیعه شرکت کرد و نقش مهمی در اداره و مدیریت آن جلسه ایفا نمود.

در ادامه، آقای نجفی، عنوان کردند که آقای هادی، پس از پایان جهاد و استقرار حکومت مجاهدین در کابل، تصمیم گرفت سلاح را کنار بگذارد و از ادامه جنگ پرهیز کند، این تصمیم او نشان‌دهنده تمایل او به صلح و تثبیت امنیت در کشور بود که آغاز مرحله‌ای جدید در زندگی سیاسی و اجتماعی آقای هادی، به شمار می‌رود.

این تاریخ‌نگار، اظهار داشت که آقای هادی، باوجود که قدرت و نفوذ فراوان داشت و برخی فرماندهانش خواهان انتقام‌گیری بودند، اصول انسانی و اخلاقی خود را حفظ کرد و حتی کسانی را که به او آسیب جدی رسانده بودند، بخشید و از انتقام‌جویی پرهیز کرد. این رفتار، بیانگر بزرگی شخصیت، انسان‌دوستی و ایمان راسخ او بود و او را از بسیاری دیگر رهبران جهادی متمایز ساخته بود.

در ادامه، آقای نجفی تأکید کردند: زمانی که مجاهدین به پیروزی رسیدند، حضرت صبغت‌الله مجددی، رئیس حکومت مجاهدین، به آقای هادی، رتبه ستر جنرالی و پنج غند اعطا کرد، این امتیاز نشان‌دهنده احترام و قدردانی رهبران مجاهدین از شخصیت و خدمات او بود.

این پژوهش‌گر همچنین تصریح کرد که برخی مخالفان بعدها در تلاش برای اغفال افکار عمومی ادعا کردند که پس از جنگ افشار، این امتیازات از سوی حکومت ربانی به آقای هادی داده شده است، درحالی‌که این روایت صحت ندارد.

آقای نجفی، در پایان سخنان خود اظهار داشت که آقای هادی شخصیتی متعادل، انسان‌دوست و اصول‌مدار داشت؛ شخصیتی که حتی در برابر دشمنان و کسانی که قصد آسیب‌رساندن به او را داشتند، اصول اخلاقی و انسانی خویش را حفظ کرد و راه بخشش و سازش را برگزید.

 

 

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *