جنرال سید شاه حسین حسینی، فرمانده نترس، مجاهد فداکار، و شخصیت اثرگذار نظامی و مردمی، در سال ۱۳۳۸ هجری خورشیدی در یک خانواده روحانی در ولسوالی پغمان ولایت کابل چشم به جهان گشود.او تحصیلات دینی خود را نزد پدربزرگ عالم و جلیلالقدرش، حجتالاسلام سید گل حسین حسینی، به پایان رسانید و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در لیسه عالی پغمان تکمیل کرد.
سپس وارد دانشکده اقتصاد کابل شد. در سال سوم تحصیلش، کشور در پی اشغال توسط قشون سرخ شوروی، به مرحلهای حساس و سرنوشتساز قرار گرفت.
ایشان از خاندان روحانی و متعهد به دین و وطن بود، دفاع از سرزمین و مقاومت در برابر اشغالگران را وظیفهای شرعی و انسانی خود دانسته و راه جهاد مقدس را در پیش گرفت.
او تحت رهبری مجاهد بزرگ و رهبری فقید حزب حرکت اسلامی افغانستان، آیتاللهالعظمی محمد آصف محسنی (ره)، به صف مجاهدین پیوست و در طول چهارده سال جهاد مقدس در ولایت کابل، میدان وردک، لوگر، پروان و مشرقی حضور فعال، مؤثر ماندگار داشت. جنرال حسینی، در سختترین جبهات نظامی، فرهنگی و اجتماعی با استقامت، درایت و ایثار در مقابل دشمنان اسلام و وطن ایستادگی کرد و نقش چشمگیری در هدایت و سازماندهی نیروهای مجاهدین ایفا نمود.
در این راه، سه برادر، سید معصوم شاهحسینی، سید علی آغا حسینی و سید محمد آغا حسینی، نیز جان خود را فدای آرمانهای اسلام و افغانستان کردند و به کاروان شهیدان پیوستند.
بالاخره این مجاهد نستوه و فرمانده صاحبنام، پس از سالها خدمت صادقانه به دین و وطن، در تاریخ ۲ سرطان ۱۴۰۰ هجری خورشید به سن ۶۲ سالگی دار فانی را وداع گفت و به لقاءالله پیوست. روحش شاد و جایگاهش در فردوس برین الهی باد.