گلاحمد تیزانی از هرات در دوران ظاهرشاه و داوود خان، آدم مناسبی نبود، قلدر و تندخوی بود. ولی در ۲۴ حوت سال ۱۳۵۷ هـ.ش، از اولین افرادی است که با هماهنگی اردو موفق به قیام میشود. در آن زمان اسماعیل خان تورن بود و کسانی دیگری مثل غلام رسول خان مربوط به حزب اسلامی و ملا احمد و کمال خان مربوط به جمعیت اسلامی بود و ظاهر عظیمی دانشجو بود. گلگ تیزانی اینها را جمع و هماهنگ میکند و دست به یک قیام مردمی سنگین میزنند، فرقه تسلیم میشود و ولایت سقوط میکند. دولت کابل وقتی در جریان قرار میگیرد، نیروهای خودش را با تانک از قندهار روانه هرات میکند. روی تانکها پرچمهای سبز نصب میکنند، به این معنی که حالا که هرات قیام کرده فرقه قندهار هم آمده و تسلیم میشوند. مردم غافلگیر میشوند و مانع ورود تانکها به داخل شهر نمیشوند. با پشتیبانی از این تانکها اولین بمباردمان دولت شوروی از تاشکند مستقیماً هرات را هدف قرار میدهد و در همان روز در حدود بیست و چهار الی بیست و پنج هزار نفر را در همان بمباردمان به شهادت میرسانند. کشتاری که با آن حجم در افغانستان بیسابقه بود. قیام هرات دقیقا یک ماه و یک روز بعد از قیام درهصوف بود. این قیام بعد از قیامهای درهصوف و چهارکنت؛ سومین قیام مردمی بر ضد دولت دستنشانده شوروی در افغانستان بود. در قیام چهارکنت سیدحسینشاه مسرور موفق میشود، ولسوالی چهارکنت را تصرف کند و با کمک تمام مردم اعم از شیعه و سنی این قیام را پیش میبرد. قیام چهارکنت بر خلاف قیام هرات موفق بود و با شکست مواجه نشد. چون هم از نظر آمادگی و هم از نظر جغرافیایی منطقه چهارکنت موقعیت استراتژیکی داشت، به این معنی که برای ورود به این ولسوالی تنها یک راه وجود داشت و این ولسوالی مانند یک قلعه که تنها یک دروازه ورودی دارد بود و از مسیرهای دیگر که بسیار صعبالعبور و زمانگیر بود رسیدن به این ولسوالی بسیار سخت و مشکل بود. مردم هم چون تنها همین یک راه برای رسیدن به ولسوالیشان بود بهخوبی حفاظت میکنند. دولت یک بار به این ولسوالی حمله میکند و سیصد الی چهارصد نفر از مردم را دستگیر و قتل عام میکنند، ولی مردم باز هم سنگرهای خود را رها نکردند و با پایمردی در برابر دشمن مقاومت میکنند.
شعار سال بنیاد پیامبر اعظم(ص)
«عبور از قومیت گرایی افراطی و افراط گرایی مذهبی؛ وحدت و علم اندوزی؛ و رشد اقتصادی»